Ceny miedzi wzrosły, ponieważ popyt na ten metal nadal gwałtownie rośnie. Jest to spowodowane rosnącymi potrzebami infrastrukturalnymi sztucznej inteligencji i centrów danych, które wymagają dużych ilości miedzianych przewodów i komponentów chłodzących.

Kontrakty terminowe na miedź z dostawą we wrześniu na Wall Street wzrosły o 2,3% do 6,30 USD za funt do godziny 15:23 GMT.

Liderzy branży coraz częściej postrzegają miedź jako potencjalny kolejny ważny temat inwestycyjny na rynkach światowych.

Miedź jest często nazywana „metalem elektryfikacji”, choć nadal klasyfikuje się ją jako metal przemysłowy, a nie szlachetny.

Chile jest największym producentem miedzi na świecie. Kluczowym pytaniem dla poważnych inwestorów jest to, jak ważna może stać się miedź w przyszłych portfelach inwestycyjnych.

Długa historia miedzi w Omanie

Miedź ma długą historię w Sułtanacie Omanu, gdzie wytapiano ją w czasach starożytnych, gdy Oman znany był jako Magan.

Metal ten odegrał również ważną rolę w historii omańskiego mennictwa.

Zdaniem badaczy, w okresie panowania sułtana Faisala bin Turkiego, w latach 1888–1913, sułtanat Maskatu i Omanu wybijał monety ćwierćannowe wykonane z czystej miedzi.

Uważa się, że te zabytkowe miedziane monety były używane w handlu morskim przez Ocean Indyjski i pozostawały w obiegu do lat 40. XX wieku.

Miedź jest obecna w Omanie do dziś, a współczesne monety zawierają w swoim składzie pochodne miedzi.

W artykule zatytułowanym „Zaginiony ląd”, opublikowanym w czasopiśmie Aramco World, John Lawton napisał, że „analiza dostarczyła przekonujących dowodów wskazujących na zgodność artefaktów miedzianych z Sumeru z rudą miedzi z Omanu”.

Dodał, że „sumeryjskie artefakty miedziane zawierały śladowe ilości niklu, dlatego archeolodzy byli podekscytowani, gdy poszukiwacz z Anglo-Persian Oil Company poinformował w 1928 r., że próbki pobrane ze starożytnych kopalni miedzi w Omanie zawierały 0,19% niklu, co jest poziomem bardzo zbliżonym do tego występującego w sumeryjskich artefaktach miedzianych”.

Odzwierciedla to ruch eksportu miedzi z Maganu przez Dilmun do Sumeru. W trzecim i drugim tysiącleciu p.n.e. Magan – lub Mekkan – był głównym źródłem miedzi dla Sumerów.

Lawton zauważył również, że w latach 1973 i 1974 Oman Exploration Company zidentyfikowała około 44 starożytnych miejsc wydobycia miedzi w północnym Omanie. Niektóre z nich pochodzą z czasów okupacji portugalskiej w XVII wieku, inne z okresu islamskiego w IX i X wieku, a co najmniej trzy – według badań archeologicznych przeprowadzonych przez Uniwersytet Harvarda – pochodzą z III tysiąclecia p.n.e.

Stanowiska archeologiczne związane z historią miedzi w Omanie można nadal znaleźć w takich obszarach jak Sohar i Rustaq.

Rola miedzi w historii i współczesnym przemyśle

Świat metali ewoluował znacząco na przestrzeni wieków.

Miedź była pierwszym metalem powszechnie używanym przez ludzkość, później dołączył do niej brąz.

W miarę rozwoju społeczeństw i wkraczania świata w erę elektryczności, miedź kontynuowała swoją długą podróż i pozostaje światowym standardem w okablowaniu elektrycznym i wytwarzaniu energii.

Dlatego doniesienia o kradzieżach miedzianych przewodów i kabli są powszechne na całym świecie. Miedzi nie da się po prostu składować i ukrywać, ponieważ musi być obecna wszędzie, aby zasilać nowoczesną infrastrukturę.

Osoby ceniące sobie wyrazisty kolor miedzi mogą również wykorzystywać ją w biżuterii, choć wymaga ona specjalnej pielęgnacji, aby zachować jej wygląd.

Co ważniejsze, miedź stała się teraz elementem szerszych dyskusji finansowych, niezależnie od tego, czy ludzie inwestują w nią bezpośrednio, czy nie. Złoto wcześniej przyciągało uwagę, gdy ceny rosły, następnie srebro zyskało na znaczeniu, a teraz miedź coraz bardziej zyskuje na popularności.

Eksperci finansowi i analitycy rynkowi mogą mieć głębsze spojrzenie na przyszłość tego metalu, ale dla miłośników miedzi ponowne zainteresowanie tym metalem jest momentem wartym świętowania.

Warto również pamiętać, że działalność górnicza często ujawnia obecność więcej niż jednego metalu. Na obszarach, gdzie występuje miedź, złoto i srebro mogą być również obecne w zróżnicowanych ilościach.

Bitcoin we wtorek pozostawał pod presją w okolicach poziomu 59 500 dolarów po tym, jak w ciągu ostatnich dwóch tygodni zanotował gwałtowną korektę.

Inwestorzy instytucjonalni nadal ograniczają swoje zaangażowanie, a fundusze ETF typu spot Bitcoin odnotowały w poniedziałek odpływ netto w wysokości 231,10 mln USD, przedłużając ostatnią serię wypłat.

Jednocześnie inwestorzy pozostają ostrożni, gdyż Stany Zjednoczone i Iran wysyłają sprzeczne sygnały co do możliwości przeprowadzenia bezpośrednich rozmów pokojowych między tymi dwoma krajami w Dosze w Katarze.

Wynik tych dyskusji może wpłynąć na apetyt na ryzyko na rynkach finansowych i pomóc określić krótkoterminowy kierunek rozwoju Bitcoina.

Presja sprzedaży instytucjonalnej utrzymuje się

Instytucjonalny popyt na Bitcoina rozpoczął tydzień na słabej nucie. Dane SoSoValue pokazują, że notowane w USA fundusze ETF oparte na Bitcoinie odnotowały w poniedziałek odpływ netto w wysokości 231,10 mln USD.

Wypłaty nastąpiły po odpływie 1,70 mld dolarów w poprzednim tygodniu, co oznaczało największy tygodniowy odpływ od końca lutego.

Jeśli obecna tendencja utrzyma się w tym tygodniu, Bitcoin może w najbliższym czasie stawić czoła dodatkowej presji spadkowej.

Niepewność związana z rozmowami USA-Iran wpływa na nastawienie do ryzyka

Niepewność geopolityczna utrzymuje się na wysokim poziomie w związku ze sprzecznymi doniesieniami na temat potencjalnych rozmów pokojowych między Stanami Zjednoczonymi a Iranem w Dosze.

Prezydent USA Donald Trump poinformował w poście na portalu Truth Social, że Iran zwrócił się z prośbą o spotkanie i że dyskusje odbędą się we wtorek w stolicy Kataru.

Niedługo potem rzeczniczka prasowa Białego Domu Karoline Leavitt powiedziała: „Specjalny wysłannik Witkoff i Jared Kushner udadzą się w tym tygodniu do Dohy na spotkania na wysokim szczeblu”.

Jednak Iran, który w tym tygodniu wysyła do Kataru delegację techniczną, upiera się, że wizyta ta „nie ma związku” z delegacją amerykańską i oznajmił, że nie zaplanowano żadnych rozmów między obiema stronami.

Rzecznik irańskiego MSZ Esmail Baghaei powiedział: „W najbliższych dniach nie będzie żadnych negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi”.

Wydarzenia te podkreślają kruchość niedawnego porozumienia o zawieszeniu broni między Waszyngtonem a Teheranem.

Jakiekolwiek załamanie się rozmów lub ponowna eskalacja działań wojennych między tymi dwoma krajami może osłabić apetyt inwestorów na ryzyko i wywołać kolejną falę wyprzedaży na rynku Bitcoina.

Ceny ropy naftowej we wtorek zmierzały ku największemu kwartalnemu spadkowi od początku pandemii COVID-19 na początku 2020 r., ponieważ inwestorzy monitorowali możliwość rozmów USA i Iranu w Dosze, podczas gdy w trwającym już cztery miesiące konflikcie nadal utrzymuje się kruche zawieszenie broni.

Kontrakty terminowe na ropę Brent z dostawą w sierpniu, których termin ważności wygasa we wtorek, wzrosły o 12 centów, czyli 0,16%, do 73,27 dolarów za baryłkę o godz. 09:59 GMT.

Pomimo zysku, kontrakt nadal notuje trzeci z rzędu miesięczny spadek, tracąc od początku czerwca ok. 20%.

Bardziej aktywnie handlowany wrześniowy kontrakt na ropę Brent zyskał 32 centy, czyli 0,43%, do 74,23 dolarów za baryłkę.

Kontrakty terminowe na ropę naftową West Texas Intermediate z dostawą w sierpniu wzrosły o 27 centów, czyli 0,38%, do 71,02 dolara za baryłkę. Kontrakt ten zmierzał jednak w kierunku drugiego z rzędu miesięcznego spadku po spadku o około 19% w czerwcu.

Zarówno ropa Brent, jak i WTI są obecnie notowane w pobliżu poziomów sprzed wybuchu wojny.

Giovanni Staunovo, analityk ds. ropy naftowej w UBS, powiedział: „Nie sądzę, aby rynek całkowicie usunął premię za ryzyko geopolityczne, ale statki, które wcześniej utknęły na mieliźnie, są teraz ponownie dostępne, ponieważ zwiększa się aktywność żeglugowa w Zatoce Perskiej, co powoduje tymczasową falę dodatkowej podaży”.

Niepewność związana z rozmowami w Dosze wpływa na perspektywy rynku

Oczekiwano, że amerykańskie i irańskie zespoły negocjacyjne spotkają się w tym tygodniu w Dosze, ale Iran oświadczył w poniedziałek, że nie zaplanowano żadnego spotkania po tym, jak wymiana ataków rakietowych w weekend okazała się testem tymczasowego zawieszenia broni.

Irański wiceminister spraw zagranicznych Kazem Gharibabadi powiedział w poniedziałek w telewizji państwowej, że irańscy i omańscy eksperci rozpoczną w najbliższych dniach rozmowy na temat redefinicji szlaków żeglugowych przez Cieśninę Ormuz. Dodał, że Teheran będzie dążył do ograniczenia działalności statków poza wyznaczonymi korytarzami tranzytowymi.

Rzecznik irańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych Esmail Baghaei stwierdził jednak, że w najbliższych dniach nie będzie żadnych negocjacji ze Stanami Zjednoczonymi „na żadnym szczeblu”.

Niepewność otaczająca rozmowy uwypukliła kruchość porozumienia o zawieszeniu broni z 17 czerwca, które zawarto po konflikcie, który zakłócił globalny przepływ ropy naftowej przez Cieśninę Ormuz i stworzył polityczne wyzwanie dla prezydenta USA Donalda Trumpa przed listopadowymi wyborami do Kongresu.

Morgan Stanley obniża prognozy cen ropy

Morgan Stanley obniżył swoją prognozę dotyczącą odroczonego wydobycia ropy Brent w 2027 r. o 5 dolarów za baryłkę.

Bank prognozuje obecnie, że średnia cena ropy Brent w pierwszej połowie 2027 r. wyniesie 75 dolarów za baryłkę, a w drugiej połowie 70 dolarów za baryłkę.

Obniżka ratingu była spowodowana oczekiwaniami na wzrost zapasów ropy naftowej na rynku komercyjnym w krajach OECD.

Morgan Stanley prognozuje obecnie, że w 2027 r. nadwyżka na światowym rynku ropy naftowej wyniesie 4,8 mln baryłek dziennie.

Jak podają źródła handlowe oraz dokument przejrzany przez agencję Reuters, iracki państwowy sprzedawca ropy SOMO zaoferował oddzielnie znaczne zniżki od oficjalnych cen sprzedaży, aby zachęcić nabywców długoterminowych kontraktów do odbioru ropy z Basry z jego terminalu eksportowego w Zatoce Perskiej w lipcu.

Dolar amerykański umocnił się we wtorek względem większości głównych walut i utrzymuje się na miesięcznej ścieżce wzrostu, wspierany przez rosnące obawy rynku dotyczące dalszego zacieśniania polityki pieniężnej przez Rezerwę Federalną.

Indeks dolara amerykańskiego, mierzący wartość amerykańskiej waluty w stosunku do koszyka sześciu głównych walut, wyniósł 101,34, czyli blisko 13-miesięcznego maksimum osiągniętego w ubiegłym tygodniu.

W rezultacie dolar jest na dobrej drodze do osiągnięcia wzrostu o około 2,5% w czerwcu, co będzie najlepszym wynikiem miesięcznym od lipca 2025 r.

Rozwój sytuacji w Iranie

Inwestorzy uważnie śledzą rozwój sytuacji w regionie Zatoki Perskiej, oczekując na publikację w tym tygodniu kluczowego raportu o zatrudnieniu w USA.

Stany Zjednoczone i Iran wymieniły się kolejnymi atakami w weekend, zanim we wtorek zgodziły się na wstrzymanie działań wojennych i rozpoczęcie rozmów w Katarze. Wydarzenia te sprawiły, że inwestorzy z rezerwą podchodzą do kwestii trwałości porozumienia o zawieszeniu broni, przyczyniając się jednocześnie do wzrostu cen ropy naftowej.

Rezerwa Federalna

Rosnąca presja inflacyjna w połączeniu z nieoczekiwanie jastrzębim początkiem kadencji prezesa Rezerwy Federalnej Kevina Warsha zmieniły oczekiwania rynku co do stóp procentowych w tym roku.

Jednocześnie napędzany sztuczną inteligencją wzrost cen akcji amerykańskich nadal przyciąga znaczne ilości kapitału na rynki amerykańskie.

Jane Foley, dyrektor ds. strategii walutowej w Rabobank, powiedziała: „To bardzo istotne, ponieważ od kwietnia ubiegłego roku toczy się wiele dyskusji na temat strukturalnego spadku wartości dolara. Nawet jeśli głęboko wierzysz w ten pogląd, musisz przyznać, że istnieje potencjał do cyklicznego wzrostu wartości tej waluty”.

Dodała: „Dokładnie to obserwujemy teraz. Po części wynika to z faktu, że oczekiwania Rezerwy Federalnej dotyczące podwyżek stóp procentowych zostały uwzględnione na rynkach później niż oczekiwania Banku Anglii i Europejskiego Banku Centralnego, których perspektywy zmieniły się wcześniej w trakcie konfliktu. Ponadto na rynkach akcji, szczególnie od początku wojny, widoczna jest wyraźna tendencja alokacji aktywów w kierunku Stanów Zjednoczonych”.

Tygodniowe dane amerykańskiego regulatora rynku pokazują, że inwestorzy utrzymują największą byczą pozycję netto na dolarze amerykańskim w stosunku do głównych walut od 2019 r., o wartości około 36,4 mld dolarów, według danych zebranych przez London Stock Exchange Group.

Inwestorzy oczekują obecnie na opublikowanie w dalszej części tygodnia miesięcznego raportu o zatrudnieniu w USA, który może dać wyraźniejszy obraz tego, czy obecne wycena rynkowa podwyżek stóp procentowych przez Rezerwę Federalną jest uzasadniona.

Rynki pieniężne obecnie uwzględniają w cenach jedną podwyżkę stóp procentowych w tym roku, jednocześnie oceniając prawdopodobieństwo drugiej podwyżki przed końcem roku na około 50%.