Dolar australijski zyskał w środę na rynku azjatyckim w stosunku do koszyka walut światowych, kontynuując wzrosty drugi dzień z rzędu w stosunku do swojego amerykańskiego odpowiednika i osiągając najwyższy poziom od czterech lat. Stało się tak na skutek pozytywnych nastrojów dominujących na rynkach światowych i spowolnienia zakupów amerykańskiej waluty jako bezpiecznej przystani, zwłaszcza po tym, jak Donald Trump ogłosił znaczący postęp w negocjacjach pokojowych z Iranem.

Po spotkaniu o jastrzębim nastawieniu, prezes Banku Rezerw Australii Michele Bullock potwierdziła, że bank podejmuje proaktywne działania w celu kontrolowania inflacji, zanim wymknie się ona spod kontroli. Te komentarze zwiększyły szanse na podwyżkę stóp procentowych w Australii w czerwcu.

Przegląd cen

Dzisiejszy kurs dolara australijskiego: Dolar australijski wzrósł w stosunku do swojego odpowiednika amerykańskiego o około 0,9% do 0,7243, najwyższego poziomu od czerwca 2022 r., z poziomu otwarcia 0,7181, i osiągnął najniższy poziom 0,7180.

Dolar australijski zakończył wtorkowe notowania wzrostem o ponad 0,2% w stosunku do dolara amerykańskiego, co oznacza trzeci wzrost w ciągu ostatnich czterech dni, po jastrzębim posiedzeniu Banku Rezerw Australii w sprawie polityki pieniężnej.

Dolar amerykański

Indeks dolara spadł w środę o ponad 0,25%, po raz pierwszy od czterech sesji odnotowując spadek. Odzwierciedla to osłabienie amerykańskiej waluty względem koszyka głównych i drugorzędnych walut.

Nastroje inwestorów na rynkach światowych poprawiły się, przy czym zmniejszyły się zakupy dolara amerykańskiego jako najlepszej alternatywnej inwestycji, ze względu na rosnące nadzieje na osiągnięcie porozumienia pokojowego między Stanami Zjednoczonymi a Iranem.

W znaczącym wydarzeniu prezydent USA Donald Trump ogłosił, że Stany Zjednoczone i Iran osiągnęły porozumienie w sprawie zawieszenia przepływu statków „Projektu Wolność” przez Cieśninę Ormuz, tak długo jak blokada będzie w pełni utrzymana, wskazując, że decyzja ta zapadła w trakcie znacznego postępu w kierunku osiągnięcia kompleksowego porozumienia między obiema stronami.

Trump wyjaśnił, że zawieszenie nastąpiło w odpowiedzi na prośbę Pakistanu i kilku innych krajów, co potwierdziło, że jest to środek tymczasowy, mający na celu zapewnienie czasu na zakończenie negocjacji i podpisanie oczekiwanego porozumienia.

W tym samym kontekście sekretarz stanu USA Marco Rubio oświadczył, że operacja „Salty Rage” dobiegła końca i że teraz priorytetem jest ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz.

Australijskie stopy procentowe

Wczoraj, we wtorek, Rezerwa Banku Australii podniosła referencyjną stopę procentową o 25 punktów bazowych do 4,35%, najwyższego poziomu od grudnia 2024 r. Oznacza to trzecią z rzędu podwyżkę stóp procentowych.

Ośmiu członków zarządu głosowało za podwyżką, podczas gdy jeden członek głosował przeciwko, co odzwierciedla szeroki konsensus w banku co do kontynuowania normalizacji polityki pieniężnej.

Prezes Banku Rezerw Australii Michele Bullock powiedziała, że bank podejmuje proaktywne działania w celu kontrolowania inflacji, zanim wymknie się ona spod kontroli.

Bullock wyjaśniła, że decyzja o podwyżce stóp procentowych ma na celu powstrzymanie rosnącej presji inflacyjnej, zwłaszcza tej wynikającej z napięć geopolitycznych i rosnących cen energii.

Szacunek prawdopodobieństwa podniesienia przez Rezerwę Banku Australii stóp procentowych o 25 punktów bazowych w czerwcu utrzymuje się obecnie na poziomie około 75%.

Aby móc ponownie wycenić te prawdopodobieństwa, inwestorzy czekają na publikację większej ilości danych na temat inflacji, bezrobocia i poziomu płac w Australii.

Trwające niepokoje w Zatoce Perskiej doprowadziły do gwałtownego wzrostu cen gazu na świecie, co ponownie zwróciło uwagę na ogromne rezerwy gazu w Turkmenistanie, pośród nowych apeli o wznowienie długo omawianego projektu gazociągu transkaspijskiego, który mógłby pomóc złagodzić kryzys energetyczny w Europie.

Podczas konferencji energetycznej 24 kwietnia turecki minister energii Alparslan Bayraktar zaapelował o pilne rozpoczęcie rozmów międzynarodowych w celu wznowienia długo oczekiwanego projektu gazociągu, którego celem będzie przesył turkmeńskiego gazu przez Morze Kaspijskie do Turcji, a następnie do Europy.

Powiedział: „Uważamy, że niezwykle ważne jest zbudowanie gazociągu, który będzie transportował turkmeński gaz ziemny z Morza Kaspijskiego do Turcji i z Turcji do Europy”.

Kryzys dostaw wywiera presję na Turcję i Europę

Ankara dąży do wzmocnienia źródeł dostaw gazu po tym, jak dostawy z Iranu zostały wstrzymane w marcu z powodu konfliktu w Zatoce Perskiej. Iran zaspokajał około 15% zapotrzebowania Turcji na gaz, podczas gdy Ankara importuje ponad 80% swojego zużycia, a koszty gazu wzrosły w tym roku o około 70%.

Poprzednia próba importu turkmeńskiego gazu w ramach umowy swapowej z Iranem zakończyła się niepowodzeniem w zeszłym roku, po zaledwie trzech miesiącach, w wyniku zaostrzenia sankcji USA wobec Teheranu. Dostawy nie przekroczyły 1,3 mld metrów sześciennych do końca 2025 roku, pomimo planów zwiększenia ich do 3 mld w tym roku.

Długoterminowe rozwiązanie strategiczne

Budowa bezpośredniego gazociągu do przesyłu gazu z Turkmenistanu przez Morze Kaspijskie do Azerbejdżanu, a następnie do Turcji i Europy, jest postrzegana jako opcja strategiczna, która może zapewnić długoterminowe dostawy.

Mimo że o projekcie dyskutowano już od końca lat 90., nie został on zrealizowany ze względu na wcześniejsze preferencje Europy i Turcji co do tańszego importu gazu z Rosji i Azerbejdżanu, a także ze względu na zastrzeżenia Baku co do przepływu turkmeńskiego gazu przez swoje terytorium oraz brak jasnych zobowiązań Turkmenistanu co do wielkości dostaw.

Nowe okno możliwości dla Europy

Dziś, w obliczu rosnących cen spowodowanych konfliktem w Zatoce Perskiej, który obnażył kruchość Cieśniny Ormuz jako ważnego korytarza energetycznego, Europa stoi przed dylematem w kwestii zabezpieczenia dostaw gazu.

Unia Europejska planuje zakończyć import rosyjskiego gazu do listopada 2027 r., natomiast Azerbejdżanowi nie udało się jeszcze na tyle zwiększyć produkcji, aby zrekompensować te dostawy.

W tym kontekście Turkmenistan może mieć szansę na wzmocnienie swojej roli jako głównego dostawcy gazu do Europy.

Finansowanie i wyzwania geopolityczne

Jednak projekt ten napotyka na poważne przeszkody, z których najbardziej znacząca jest szacowany koszt wynoszący około 12 miliardów dolarów. Rodzi to pytania o chęć inwestorów do ponoszenia ryzyka w obliczu niepewności otaczającej Iran, Zatokę Perską i region Morza Kaspijskiego.

Proponowany rurociąg o długości około 300 kilometrów miałby przebiegać między wybrzeżami Iranu i Rosji – dwóch krajów, które mogą nie zaakceptować projektu ograniczającego ich wpływy na europejskim rynku energetycznym.

Turkmenistan skupia się na Chinach

Niepewny pozostaje również stopień zaangażowania Turkmenistanu w projekt, który nie wykazał wyraźnego zainteresowania do 2023 r. i do tej pory nie podjęto żadnych konkretnych kroków.

Aszchabad natomiast skupia się na zacieśnianiu więzi z Chinami, świętując 20-lecie współpracy energetycznej, w trakcie której od 2009 r. wyeksportowano około 460 miliardów metrów sześciennych gazu.

W marcu turkmeński przywódca Gurbanguly Berdimuhamedov odwiedził Pekin, gdzie uzgodnił z prezydentem Xi Jinpingiem rozszerzenie współpracy w sektorze gazowym.

China National Petroleum Corporation (CNPC) podpisała również kontrakt na zagospodarowanie czwartej fazy gigantycznego złoża „Galkynysh”, którego produkcja ma wynieść 10 miliardów metrów sześciennych rocznie, a całość będzie kierowana do Chin.

W obliczu zmian geopolitycznych i rosnących cen energii projekt gazociągu transkaspijskiego może stanowić strategiczną szansę dla Europy na zmniejszenie uzależnienia od tradycyjnych źródeł energii, ale nadal jest zależny od równowagi politycznej, dostępności finansowania i woli Turkmenistanu, aby przesunąć swoją uwagę na zachód.

Ceny miedzi na rynku londyńskim ustabilizowały się we wtorek po wcześniejszym spadku do najniższych poziomów od trzech tygodni, pod presją siły dolara amerykańskiego i obaw o spowolnienie światowej gospodarki.

O godz. 07:31 GMT cena trzymiesięcznych kontraktów na miedź na London Metal Exchange utrzymywała się na stabilnym poziomie 12 996 USD za tonę metryczną, po tym jak wcześniej w trakcie sesji osiągnęła najniższy poziom od 13 kwietnia.

Obrót był ograniczony, ponieważ giełda kontraktów terminowych w Szanghaju była zamknięta z powodu święta pracy. Handel ma zostać wznowiony w środę.

Na froncie geopolitycznym Stany Zjednoczone i Iran rozpoczęły w poniedziałek nowe ataki w Zatoce Perskiej w ramach rywalizacji o kontrolę nad Cieśniną Ormuz poprzez wzajemne blokady morskie, zwiększając niepewność na rynkach światowych.

Bitcoin (BTC) kontynuował wzrosty, przekraczając poziom 81 000 dolarów podczas wtorkowych notowań, wspierany przez silny napływ środków do funduszy ETF (Exchange Traded Funds) na rynku spot. Pomimo pozytywnego momentum cenowego, słaba aktywność w łańcuchu bloków wskazuje na kruchość tego rajdu i możliwość korekty w krótkim terminie.

Silny popyt instytucjonalny wspiera ceny

Popyt instytucjonalny rozpoczął tydzień na plusie, napędzając wyniki największej kryptowaluty świata. Dane SoSoValue pokazały, że notowane w USA fundusze ETF na Bitcoina na rynku spot odnotowały w poniedziałek napływ kapitału w wysokości 532,21 mln USD, co oznacza trzeci dzień z rzędu z dodatnim napływem. Jeśli ten trend się utrzyma, może to przyczynić się do dalszych wzrostów cen.

Dlaczego ten rajd wydaje się kruchy?

Dane Santiment wskazują, że ogólna aktywność w sieci Bitcoin spadła do najniższego poziomu od dwóch lat, pomimo że cena ponownie przekroczyła 80 000 USD – poziom nieobserwowany w ciągu ostatnich trzech miesięcy.

Historycznie rzecz biorąc, takie wzrosty, którym nie towarzyszy wzmożona aktywność w łańcuchu, są zazwyczaj niestabilne. Jeden z analityków firmy stwierdził: „Po prostu jest mniej bodźców do kupna, które wspierają ten ruch. Jeśli duzi gracze zdecydują się na realizację zysków, może nie być wystarczająco dużo nowego popytu ze strony użytkowników, aby wchłonąć sprzedaż i utrzymać wysokie ceny”.

Oprócz tej rozbieżności, wcześniejsze raporty wskazują, że obecna hossa jest napędzana przede wszystkim popytem na kontrakty terminowe na czas nieokreślony, podczas gdy rynki spot nadal znajdują się w fazie recesji.

Zaleca się inwestorom zachowanie ostrożności, gdyż obecna struktura rynku ma charakter raczej spekulacyjny niż oparty na solidnych podstawach. Jest to wzorzec podobny do tego, który miał miejsce na początku bessy w 2022 r.

Perspektywy cenowe: Kluczowy opór przed nami

Bitcoin handluje się w okolicach poziomu 80 900 USD, utrzymując krótkoterminowy trend wzrostowy, ponieważ utrzymuje się powyżej 50-dniowej i 100-dniowej wykładniczej średniej kroczącej, która waha się od 74 700 USD do 76 000 USD, a także handluje się powyżej poziomu zniesienia 50% między styczniowym maksimum a lutowym minimum, wynoszącego około 78 962 USD.

Wskaźniki dynamiki wskazują na kontynuację trendu, a MACD wykazuje poprawę, podczas gdy wskaźnik siły względnej (RSI) zbliża się do poziomu 68, co wskazuje, że rynek zbliża się do strefy wykupienia. Tymczasem 200-dniowa średnia krocząca na poziomie około 81 917 USD stanowi pierwszy istotny poziom oporu.

Z drugiej strony, bezpośredni opór znajduje się na poziomie 81 917 USD, następnie 83 437 USD (zniesienie Fibonacciego 61,8%) i silniejsza bariera na poziomie 84 410 USD.

Z drugiej strony, poziom 80 000 USD reprezentuje początkowe wsparcie psychologiczne, po którym następuje poziom 78 962 USD, podczas gdy głębsze spadki mogą sięgać poziomu 75 995 USD, a następnie szerszej strefy popytu w okolicach 74 500 USD.