Dolar amerykański kontynuuje wzrosty pomimo braku presji spadkowej

Dolar amerykański nie umocnił się w tym tygodniu z powodu wojennych bębnów ani napięć geopolitycznych. Zamiast tego, nadal rośnie z bardziej zwyczajnych, ale równie uporczywych powodów: po prostu nie było wystarczająco dużo „paliwa”, aby niedźwiedzie uzasadniały krótkie pozycje na poziomach otwarcia tygodnia. Traderzy liczący na napływ słabych danych z USA, które wspomogłyby sprzedaż dolara, znaleźli zamiast tego „pusty talerz”, a sam ten brak umocnił dolara.

Jednotygodniowe stopy finansowania G10 nadal zapewniają dolarowi roczną rentowność na poziomie 4,14% – co raczej nie zachęca do pozostania na krótko. (To wyjaśnia, dlaczego gracze utrzymywali się w węższych przedziałach przez ostatnie dwa tygodnie). Co więcej, dane z rynku nieruchomości w USA pokazały, że sprzedaż nowych domów gwałtownie wzrosła do poziomów z początku 2022 roku, zmuszając rynek do uznania, że spowolnienie nie jest jeszcze głównym tematem. Nawet wycena funduszy federalnych – która osiągnęła najniższy poziom w połowie września – wzrosła o 5 punktów bazowych. To niewielki ruch, ale wystarczający, aby pokazać, że obóz zwolenników „obniżki stóp o 50 punktów bazowych” nie ma już kontroli nad sytuacją.

Dzisiejsze zestawienie danych obejmuje wnioski o zasiłek dla bezrobotnych oraz sprzedaż istniejących domów. Oczekuje się, że liczba wniosków o zasiłek dla bezrobotnych spadnie ponownie do około 230 000, niwelując wcześniejszy wzrost do 264 000 (później ujawniono, że wynikał on z oszustw w Teksasie). Stabilny rynek pracy nie jest pożywką dla niedźwiedzi, która mogłaby zaszkodzić dolarowi. Sprzedaż istniejących domów może być słabsza – konsensus na poziomie 3,95 miliona jednostek rocznie – ale jest mało prawdopodobne, aby przyciągnęło to uwagę po „gwałtownym wzroście” liczby nowych domów.

Tymczasem ośmiu mówców z Rezerwy Federalnej ustawia się w kolejce niczym aktorzy na zatłoczonej scenie. Oczekuje się, że Steven Miran powtórzy swoją znaną rolę „ultragołębiego jastrzębia”, naciskając na szybsze i głębsze cięcia. Rynek jednak dobrze zna jego scenariusz; sam jego głos nie wpłynie na dolara, jeśli nie przyłączy się do niego szerszy „chór” urzędników Rezerwy Federalnej.

Indeks dolara (DXY) oscyluje wokół 98 punktów, niczym statek utknięty na spokojnych wodach. Bez słabszych danych z USA, które dałyby niedźwiedziom wiatr w żagle, dolar pozostaje w stagnacji, frustrując tych, którzy obstawiają jego spadek.

Jeśli chodzi o euro, jego ostatni spadek wyglądał bardziej jak „rozczarowanie lokalnymi danymi” niż autentyczna siła dolara. Odczyty niemieckiego indeksu Ifo przebiły bańkę optymizmu, przypominając rynkom, że „stymulacja fiskalna” często przypomina bardziej kreatywną księgowość niż nowe wydatki. Europa może później znaleźć stabilniejszą pozycję, ale wymagana jest cierpliwość. Bez nagłówków EBC dzisiaj, para EUR/USD pozostaje na łasce przepływów z USA. Przełamanie poniżej 1,1725 może otworzyć drogę do 1,1675, choć kupujący wciąż „czają się w cieniu”.

Japoński jen pozostaje w ogniu krytyki na rynku. Udało mu się osiągnąć umiarkowane odbicie po tym, jak protokół z posiedzenia Banku Japonii potwierdził gotowość do podniesienia stóp procentowych „kiedyś”, ale nie było to niczym nowym. Zamiast tego uwaga skupiła się na „japońskim kabuki politycznym”, pozostawiając jena zakładnikiem wydarzeń krajowych. Para USD/JPY utrzymała odbicie, ale jej perspektywy techniczne pozostają ponure, chyba że Stany Zjednoczone opublikują serię lepszych od oczekiwań danych.

Na razie dolar amerykański utrzymuje przewagę nie dlatego, że zdobył władzę z przytłaczającą siłą, ale dlatego, że „opozycja” jest zbyt słaba i podzielona, by stawić czoła poważnemu wyzwaniu. Na rynkach bezwładność bywa niekiedy najpotężniejszą siłą ze wszystkich.