Euro i funt szterling wpadają w tę samą burzę, ale tylko jeden z nich wygląda na bezpieczny

Euro i funt brytyjski próbowały odrobić straty w stosunku do dolara amerykańskiego w piątek, jednak niewielka poprawa obu walut skrywała znacznie bardziej złożoną zmianę zachodzącą na europejskich rynkach walutowych. Inwestorzy nie zastanawiają się już, czy Europejski Bank Centralny i Bank Anglii obniżą stopy procentowe, ale czy ponowna inflacja cen energii może ostatecznie zmusić którąkolwiek z tych instytucji do ponownego zaostrzenia polityki, mimo że wzrost gospodarczy pozostaje kruchy.

Euro nieznacznie zyskało na wartości po spadku do dziewięciodniowego minimum, a funt szterling również nieznacznie odrobił straty po niedawnym osłabieniu. Żaden z tych ruchów nie oznaczał zdecydowanego odrzucenia silniejszego dolara, wspieranego przez wysokie rentowności amerykańskich obligacji skarbowych i popyt na bezpieczniejsze aktywa. Obie waluty skorzystały jednak na rosnącym przekonaniu, że europejskie stopy procentowe mogą pozostać wysokie znacznie dłużej, niż przewidywały rynki jeszcze kilka tygodni temu.

To tworzy nietypową sytuację walutową. Wyższe oczekiwania dotyczące stóp procentowych zazwyczaj wzmacniałyby euro i funta, jednak powodem ich wzrostu jest właśnie to, co zagraża obu gospodarkom: ceny ropy naftowej powróciły do około 100 dolarów za baryłkę, koszty transportu rosną, a inwestorzy ponownie rozważają możliwość stagflacji.

Niewygodna przewaga kursu euro

Europejski Bank Centralny utrzymał w czwartek stopę depozytową na niezmienionym poziomie 2,25% po jej podwyżce w czerwcu, pozostawiając jednak otwartą furtkę do kolejnej podwyżki, ponieważ decydenci oceniają, czy najnowszy wstrząs energetyczny rozprzestrzeni się na płace, usługi i szerzej pojęte ceny konsumpcyjne. Inwestorzy przypisują obecnie bardzo wysokie prawdopodobieństwo podwyżki o ćwierć punktu procentowego we wrześniu i wyceniają również możliwość kolejnej zmiany przed końcem roku.

W normalnych okolicznościach tak gwałtowna korekta wyceny zapewniłaby znaczące wsparcie dla euro. Wyższe oczekiwane zyski z obligacji denominowanych w euro zwiększają atrakcyjność tej waluty, podczas gdy perspektywa zaostrzenia polityki pieniężnej może zmniejszyć względną atrakcyjność dolara.

Problem polega na tym, że strefa euro nie otrzymuje wsparcia w postaci stóp procentowych, ponieważ jej gospodarka przyspiesza. Otrzymuje je, ponieważ importowana energia znów staje się droższa.

Europa pozostaje szczególnie podatna na stały wzrost cen ropy naftowej i gazu, ponieważ importuje znaczną część swojego zapotrzebowania na energię. Oznacza to, że ten sam szok, który pchnął EBC w kierunku wyższych stóp procentowych, osłabia również siłę nabywczą gospodarstw domowych, podnosząc koszty produkcji i zagrażając regionowi, który już wcześniej miał problemy z generowaniem przekonującego wzrostu.

Najnowsze badanie EBC odzwierciedla to napięcie. Ekonomiści spodziewają się, że inflacja w strefie euro wyniesie średnio 2,7% w 2026 roku, a następnie spadnie do 2,2% w przyszłym roku, podczas gdy prognoza wzrostu na ten rok została obniżona do zaledwie 0,6%. W związku z tym euro oferuje wyższe stopy procentowe przy jednoczesnym słabszym wzroście gospodarczym, co może tymczasowo wspierać walutę, ale rzadko prowadzi do stabilnego, długoterminowego wzrostu.

Sterling niesie w sobie inny rodzaj siły

Funt brytyjski również zmaga się z wieloma podobnymi problemami, ale jego pozycja wydaje się nieco mniej niestabilna. Oczekuje się również wzrostu inflacji w Wielkiej Brytanii, ponieważ drogie źródła energii i zakłócenia w transporcie morskim przekładają się na koszty transportu, usług komunalnych i prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie przedstawiciele Banku Anglii wielokrotnie ostrzegali, że są gotowi podnieść stopy procentowe, jeśli oczekiwania inflacyjne się pogłębią.

Rynki dostrzegają obecnie realną możliwość podwyżki stóp procentowych przez Bank Anglii przed końcem roku, choć ekonomiści pozostają bardziej ostrożni, a wielu oczekuje, że bank centralny pozostawi koszty kredytów bez zmian. Catherine Mann, członkini Rady Polityki Pieniężnej Banku Anglii, zapowiedziała poparcie dla zaostrzenia polityki, jeśli perspektywy inflacyjne się pogorszą. Prezes Andrew Bailey jasno dał do zrozumienia, że ponowne obniżki stóp procentowych nie są obecnie przedmiotem dyskusji.

Względną przewagą funta szterlinga jest to, że inwestorzy byli bardziej skłonni uwierzyć, że brytyjska gospodarka jest w stanie zaabsorbować zaostrzenie polityki bez popadania od razu w głębsze spowolnienie. Funt osiągnął już w czerwcu 10-miesięczny szczyt w stosunku do euro, a euro wielokrotnie miało trudności z ustanowieniem trwałego ożywienia w stosunku do brytyjskiej waluty.

To jednak nie czyni funta szterlingiem odpornym na szok energetyczny. Wielka Brytania importuje paliwo, pozostaje narażona na globalne koszty transportu i już teraz mierzy się z podwyższonymi oczekiwaniami inflacyjnymi. Jednak funt wchodzi w obecny okres z silniejszą dynamiką rynkową i wyraźniejszą premią od stóp procentowych niż euro, co czyni go obecnie bardziej przekonującą z dwóch walut europejskich.

Dolar pozostaje prawdziwą przeszkodą

Dzisiaj ważniejsze może być nie porównanie euro i funta szterlinga, ale porównanie obu walut z dolarem amerykańskim.

Dolar zyskał w tym tygodniu blisko 0,9%, co stanowi jego najsilniejszy tygodniowy wzrost od maja, ponieważ rosnące ceny ropy naftowej i wyższe rentowności obligacji skarbowych ożywiły oczekiwania na możliwość ponownego zaostrzenia polityki przez Rezerwę Federalną. Rentowność 10-letnich obligacji amerykańskich wzrosła ostatnio do najwyższego poziomu od 18 miesięcy, a rentowność 30-letnich zbliżyła się do poziomów nienotowanych od prawie dwóch dekad.

Stawia to euro i funta w trudnej sytuacji. Oba waluty mogą skorzystać na wyższych oczekiwaniach krajowych stóp procentowych, ale dolar otrzymuje to samo wsparcie, jednocześnie korzystając ze swojej roli preferowanego schronienia rynku w okresach napięć geopolitycznych.

Stany Zjednoczone są również mniej podatne niż Europa na inflację cen importowanej energii, ponieważ są znaczącym producentem ropy naftowej i gazu. Wyższe ceny ropy naftowej nadal negatywnie wpływają na amerykańskich konsumentów i mogą generować wzrost inflacji, ale Europa odczuwa ten szok bardziej bezpośrednio poprzez bilans handlowy, koszty przemysłowe i uzależnienie od dostaw zewnętrznych.

Dopóki cena ropy naftowej utrzyma się w okolicach 100 dolarów, a rentowność obligacji amerykańskich pozostanie wysoka, odbicie na rynku EUR/USD i GBP/USD może mieć trudności z przekształceniem się w trwałe wzrosty.

Najbardziej odkrywczym kursem wymiany może być EUR/GBP

Inwestorzy często analizują euro i funta szterlinga przede wszystkim w stosunku do dolara, ale kurs wymiany euro/funt może dać bardziej klarowną ocenę ich względnej siły.

Zarówno Europa, jak i Wielka Brytania stoją w obliczu tego samego globalnego szoku, obejmującego wyższe ceny paliw, droższy transport morski i możliwość zaostrzenia polityki pieniężnej. Bezpośrednie porównanie tych dwóch czynników pozbawia dolara jego bezpiecznego charakteru i ujawnia, która gospodarka regionalna, zdaniem inwestorów, jest lepiej przygotowana do radzenia sobie z presją.

Funt szterling generalnie górował w tym wyścigu. Jeśli funt nadal będzie radził sobie lepiej niż euro, podczas gdy obie waluty będą miały problemy z dolarem, będzie to sygnał, że inwestorzy nie odrzucają Europy jako całości, ale rozróżniają dwa różne poziomy wrażliwości.

Trwałe odbicie euro względem funta szterlinga wymagałoby czegoś więcej niż obietnicy podwyżek stóp procentowych przez EBC. Prawdopodobnie potrzebne byłyby dowody na stabilizację aktywności gospodarczej w strefie euro, brak negatywnego wpływu cen energii na pozycję handlową regionu oraz możliwość kontrolowania inflacji przez EBC bez wywierania nadmiernej presji na i tak słabą gospodarkę.

Na co inwestorzy powinni zwrócić uwagę w następnej kolejności

Bezpośredni kierunek zmian cen obu walut zależeć będzie od trzech czynników: czy cena ropy utrzyma się powyżej 100 dolarów, czy rentowność europejskich obligacji będzie nadal rosła i czy nadchodzące dane o aktywności biznesowej potwierdzą, że wzrost gospodarczy utrzymuje się na dobrym poziomie.

Kluczowym testem dla euro będzie to, czy oczekiwania dotyczące wyższych stóp procentowych przeważą nad ekspozycją Europy na szok energetyczny. Dalszy wzrost rentowności niemieckich obligacji, któremu towarzyszyć będą poprawiające się dane gospodarcze, mógłby pozwolić na odbicie waluty, ale rosnące rentowności w połączeniu ze słabszą aktywnością gospodarczą sprawiłyby, że polityka monetarna zaczęłaby wyglądać coraz bardziej stagflacyjnie.

W przypadku funta szterlinga uwaga skupi się na tym, czy rynki nadal będą zwiększać oczekiwania na ruch Banku Anglii i czy gospodarka Wielkiej Brytanii utrzyma swoją niedawną przewagę względną nad strefą euro. Funt może pozostać silniejszy w stosunku do euro, nawet jeśli będzie miał trudności z osiągnięciem znaczącego wzrostu względem dolara.