Nikiel spada o ponad 1%, ponieważ fundusze utrzymują zakłady

Ceny niklu spadły we wtorek, gdyż dolar amerykański nieznacznie umocnił się względem większości głównych walut, a fundusze inwestycyjne nadal obstawiały, że ten metal przemysłowy mógł osiągnąć najniższy poziom.

Trudno uwierzyć, że zaledwie dwa lata temu cena niklu wzrosła tak gwałtownie, że omal nie doprowadziła do upadku Londyńskiej Giełdy Metali (LME). Jednak przez większość tego roku rynek LME ospale oscylował w pobliżu pięcioletnich minimów, oscylując wokół 15 000 dolarów za tonę metryczną.

Nikiel, wykorzystywany w produkcji stali nierdzewnej i akumulatorów do pojazdów elektrycznych, jest obciążony ogromną nadwyżką podaży, napędzaną boomem wydobywczym w Indonezji. Codzienne raporty o zapasach z LME potwierdzają ten stan rzeczy, a zarejestrowane i niezarejestrowane zapasy stale rosną do 308 000 ton – najwyższego poziomu od czasu, gdy giełda zaczęła publikować dane pozagwarancyjne na początku 2020 roku.

Fundusze stają się bycze pomimo słabych sygnałów rynkowych

W zeszłym roku fundusze obstawiały przeciwko niklowi, utrzymując krótkie pozycje netto do czerwca. Podczas gdy wielu inwestorów pozostaje nastawionych pesymistycznie, długie pozycje narastają od połowy kwietnia. Liczba długich kontraktów netto wynosi obecnie 45 321 – co odpowiada 272 000 tonom – to najbardziej bycza pozycja od marca 2022 roku, kiedy ceny niklu gwałtownie wzrosły, co spowodowało wstrzymanie handlu na LME.

Mimo to, trzymiesięczne kontrakty terminowe na nikiel na giełdzie LME od maja utrzymują się w przedziale od 14 800 do 16 000 dolarów, oferując niewielką dynamikę wzrostu. Tendencja wzrostowa wydaje się opierać na wspólnej logice, że jeśli nikiel nie może dalej spadać, musi w końcu odbić.

Indonezyjski boom podażowy wywiera presję na rynek

Gwałtowny wzrost produkcji w Indonezji zalał magazyny LME. Zapasy niklu pochodzenia chińskiego w LME wzrosły z zera w sierpniu 2023 r. do 65% pod koniec ubiegłego miesiąca, napędzane dostawami indonezyjskiej rudy, rafinowanej na półprodukty i wysyłanej do Chin w celu dalszego przetworzenia. Nikiel indonezyjskiej marki również zaczął trafiać bezpośrednio do systemu w zeszłym roku, z wynikiem 8838 ton odnotowanym w sierpniu.

Biorąc pod uwagę niemal codzienne zwiększanie zapasów, odporność cen niklu jest uderzająca, co sprawia, że niektórzy inwestorzy sądzą, że metal ten mógł osiągnąć pułap zbliżony do kosztów produkcji.

Czy Indonezja zdoła ograniczyć produkcję?

Trwałe odbicie cen zależy w dużej mierze od tego, czy Indonezja ograniczy niekontrolowaną produkcję. Większość innych producentów została zmuszona do wycofania się, a w ostatnich latach z rynku zniknęło około pół miliona ton podaży, według analityków Macquarie. Z kolei produkcja w Indonezji nadal rośnie, zwiększając się o 21% rok do roku do 1,3 miliona ton w pierwszej połowie 2025 roku, co stanowi 69% światowej produkcji.

Pojawiają się sygnały zaostrzenia regulacji, w tym przejmowania przez rządowe grupy zadaniowe gruntów górniczych bez zezwoleń na wydobycie. Najsilniejszym narzędziem pozostają limity wydobycia, a Dżakarta planuje przywrócić roczne limity w przyszłym roku, aby poprawić zarządzanie i zrównoważyć podaż.

Tymczasem dostępność rudy została ograniczona przez opóźnienia w wydawaniu pozwoleń, złą pogodę i spadające jakości, co skłoniło Indonezję do importowania niewielkich, ale stałych ilości z Filipin od początku 2024 roku. To, czy rząd zaostrzy politykę, zadecyduje o perspektywach — a inwestorzy na rynku niklu mogą tylko mieć nadzieję, że tak się stanie.

W innych miejscach indeks dolara amerykańskiego wzrósł o 0,1% do 97,4 punktu o godz. 14:56 GMT, osiągając maksimum 97,4 i minimum 97,2 punktu. Ceny spot niklu spadły o 1,1% do 15 182 dolarów za tonę o godz. 15:07 GMT.