Funt notuje drugi z rzędu tygodniowy spadek wartości względem dolara

Funt brytyjski odnotował kolejny tydzień spadków, co oznacza drugi z rzędu tygodniowy spadek pary GBP/USD, a głównym motorem napędowym były obawy geopolityczne – a nie czynniki wewnętrzne. Obecnie uczestnicy rynku nie spodziewają się, że Bank Anglii wznowi obniżki stóp procentowych w tym roku; zamiast tego rynki wyceniają zacieśnienie polityki pieniężnej o około 50 punktów bazowych do końca roku.

Wspierane przez stopy procentowe, ale kruche w dolnej części

Funt szterling wykazał ostatnio sporą odporność, ale ogólny obraz sytuacji wydaje się bardziej kruchy.

Na pierwszy rzut oka ruch ten wydaje się uzasadniony, ponieważ rynki gwałtownie przewartościowały oczekiwania dotyczące polityki Banku Anglii – przechodząc od oczekiwań na obniżki stóp procentowych do możliwości dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Ta zmiana zapewniła funtowi silne wsparcie, pomagając mu osiągnąć lepsze wyniki niż większość walut G10, z wyjątkiem dolara amerykańskiego i walut powiązanych z surowcami.

Jednakże poparcie to w dużej mierze zależy od jednego czynnika.

Głównym czynnikiem są stopy procentowe

Odporność funta jest w dużej mierze uzależniona od stóp procentowych.

Rentowność krótkoterminowych obligacji brytyjskich gwałtownie wzrosła, ponieważ rynki szybko porzuciły oczekiwania na złagodzenie polityki pieniężnej i przestawiły się na możliwość dalszego zacieśniania polityki pieniężnej. Ryzyka inflacyjne – zwłaszcza te wynikające z rosnących cen energii – znalazły się w centrum uwagi.

Ta korekta cen pomogła ustabilizować funta, nawet jeśli szersza sytuacja makroekonomiczna pozostaje znacznie mniej przekonująca.

I tu właśnie tkwi sedno problemu: duża część tego wsparcia została już uwzględniona w cenach.

Mniej komfortowe tło makro

Patrząc szerzej, gospodarka Wielkiej Brytanii nadal wydaje się podatna na zagrożenia.

Wzrost gospodarczy był już stosunkowo słaby przed ostatnim szokiem geopolitycznym, a struktura gospodarcza coraz wyraźniej zmierza w kierunku scenariusza stagflacyjnego, przy czym presja inflacyjna ponownie rośnie, podczas gdy aktywność gospodarcza zwalnia, a rynek pracy zaczyna się stabilizować.

Jednocześnie powróciły znane obawy strukturalne, w tym deficyt na rachunku bieżącym Wielkiej Brytanii i wrażliwość gospodarki na wyższe koszty pożyczek.

Tutaj sytuacja się komplikuje. Chociaż wyższe krótkoterminowe stopy procentowe zazwyczaj wspierają daną walutę, rosnące długoterminowe rentowności wskazują na coś innego. Niedawny wzrost rentowności brytyjskich obligacji skarbowych odzwierciedla rosnące obawy dotyczące stabilności fiskalnej i kosztów finansowania – czynników, które historycznie nie wspierały funta.

Pozycjonowanie się poprawia, ale brakuje przekonania

Pozycjonowanie inwestorów również odgrywa istotną rolę. Konta spekulacyjne wyraźnie ograniczyły niedźwiedzie pozycje na funta, a krótkie pozycje netto zmniejszyły się w ciągu ostatnich trzech tygodni. Jednak ruch cenowy nie potwierdził tej zmiany, a kurs GBP/USD oscyluje w przedziale 1,3300–1,3400 bez znaczącego potencjału wzrostowego.

Ta kombinacja jest wymowna. To, co obserwujemy, wygląda raczej na stopniowe pokrywanie krótkich pozycji niż na budowanie autentycznych pozycji byczych. Inwestorzy wycofują się z negatywnych zakładów, ale nie zajęli jeszcze długoterminowych pozycji długoterminowych.

Malejące otwarte pozycje potwierdzają ten pogląd, wskazując raczej na redukcję pozycji niż na nowy napływ kapitału.

Wniosek jest dość jasny: pozycjonowanie stało się mniej negatywne, ale wciąż nie pozytywne. Jeśli ceny nie pójdą w parze z silniejszymi wzrostami, ta korekta może stracić impet – zwłaszcza jeśli warunki gospodarcze się pogorszą lub dolar amerykański umocni się jeszcze bardziej.

W tle ryzyko energetyczne i polityczne

W tle stopniowo narastają dwa kluczowe ryzyka.

Pierwszym z nich jest energia. Oczekuje się wzrostu cen, ponieważ Wielka Brytania importuje więcej niż eksportuje, co komplikuje równowagę między inflacją a wzrostem gospodarczym i utrzymuje wysokie ryzyko stagflacji.

Drugim czynnikiem jest czynnik polityczny. W związku ze zbliżającymi się wyborami w Wielkiej Brytanii, szum polityczny prawdopodobnie się nasili. Wszelkie zmiany oczekiwań dotyczących polityki fiskalnej lub przywództwa politycznego mogą szybko wpłynąć na rynki obligacji skarbowych – a co za tym idzie, na walutę.

Co dalej z parą GBP/USD?

Przypadek bazowy: ograniczony zakresem z lekkim odchyleniem w dół

Para prawdopodobnie utrzyma się w przedziale 1,3200–1,3500, z lekkim spadkiem. Chociaż rewaluacja polityki Banku Anglii nadal zapewnia pewne wsparcie, jej dynamika zaczyna słabnąć, ponieważ rynki zastanawiają się, jak daleko może zawężać się zacieśnianie w warunkach słabego wzrostu gospodarczego. Tymczasem dolar amerykański pozostaje stosunkowo stabilny.

Scenariusz wzrostowy: wymaga wyraźnego katalizatora

Znaczący ruch wzrostowy wymagałby zmiany warunków. Dolar mógłby się osłabić, jeśli dane z USA okażą się słabsze od oczekiwań lub jeśli Rezerwa Federalna zasygnalizuje bardziej gołębie nastawienie. Mogłoby to pozwolić parze przebić się powyżej poziomu 1,3500. Stabilizacja kosztów energii lub poprawa globalnego sentymentu do ryzyka również mogłyby pomóc, potencjalnie przekształcając lepsze pozycjonowanie w trwałą akumulację długich pozycji.

Scenariusz niedźwiedzi: ryzyko przechyla się w stronę spadkową

Ścieżka spadkowa wydaje się bardziej oczywista. Jeśli dolar będzie się nadal umacniał, napięcia geopolityczne będą się nasilać lub brytyjskie rynki obligacji skarbowych znajdą się pod dalszą presją, funt może się osłabić. Gwałtowne spowolnienie gospodarcze lub rosnące obawy fiskalne mogą zepchnąć parę w kierunku przedziału 1,3000–1,3100, szczególnie jeśli zacznie odbudowywać się pozycja niedźwiedzia.

Co oglądać

Najważniejszym czynnikiem pozostaje trajektoria dolara amerykańskiego, szczególnie poprzez zmiany stóp procentowych i oczekiwania dotyczące polityki Rezerwy Federalnej. Inne kluczowe czynniki to dynamika cen ropy naftowej, rozwój konfliktu na Bliskim Wschodzie, zmienność rentowności brytyjskich obligacji skarbowych oraz napływające dane gospodarcze z Wielkiej Brytanii – zwłaszcza dotyczące wzrostu gospodarczego i rynku pracy.