Euro pozostaje pod presją, dolar utrzymuje się w pobliżu czterotygodniowego maksimum

Euro pozostawało we wtorek pod presją w stosunku do dolara amerykańskiego, gdyż inwestorzy nadal oczekiwali kolejnej podwyżki stóp procentowych przez Rezerwę Federalną.

O godzinie 9:50 czasu GMT kurs euro oscylował w okolicach 1,1370 USD, wzrastając o marginalne 0,05% w trakcie sesji po tym, jak kurs euro z trudem zdołał odrobić ostatnie straty.

Indeks dolara amerykańskiego, mierzący wartość amerykańskiej waluty w stosunku do koszyka sześciu głównych walut, utrzymał się na niezmienionym poziomie około 101,50, po osiągnięciu najwyższego poziomu od 1 lipca.

Ograniczone odbicie euro odzwierciedlało utrzymujący się popyt na dolara, ponieważ inwestorzy dokonali ponownej oceny perspektyw amerykańskiej polityki pieniężnej.

Oczekiwania Fed wspierają dolara

Rynki wyceniały około 40-procentowe prawdopodobieństwo, że Rezerwa Federalna podniesie stopy procentowe o 25 punktów bazowych po zakończeniu posiedzenia w środę, w porównaniu z około 20-procentowym prawdopodobieństwem tydzień wcześniej.

Handlowcy przewidywali również, że do września nastąpi co najmniej jedna podwyżka stóp procentowych, co wynosiło niemal 95%.

Wyższe oczekiwania dotyczące stóp procentowych w USA zazwyczaj wspierają dolara, zwiększając dostępne zyski z aktywów denominowanych w dolarach, co utrudnia euro osiągnięcie trwałego ożywienia.

Rentowność amerykańskich obligacji skarbowych również utrzymała się blisko wielomiesięcznych maksimów, co stanowi dodatkowe wsparcie dla amerykańskiej waluty.

Spadające ceny ropy naftowej zapewniają ograniczone wsparcie dla euro

Ceny ropy naftowej nadal spadały po tym, jak Stany Zjednoczone wstrzymały w weekend ataki na Iran, co osłabiło niektóre obawy o inflację, które wcześniej wzmacniały oczekiwania na bardziej restrykcyjną politykę Rezerwy Federalnej.

Jednakże spadek cen energii nie był na tyle silny, aby spowodować znaczące ożywienie euro.

Waluta utrzymywała się blisko ostatnich minimów, ponieważ inwestorzy oczekiwali na wyraźniejsze wytyczne ze strony Rezerwy Federalnej i nadchodzące dane gospodarcze ze Stanów Zjednoczonych, w tym dane o produkcie krajowym brutto za drugi kwartał i indeks inflacji bazowych wydatków konsumpcyjnych.

Perspektywy dla strefy euro pozostają uzależnione od decyzji Fed

Kolejny ważny ruch euro będzie prawdopodobnie zależał od tonu oświadczenia Rezerwy Federalnej.

Nieoczekiwana podwyżka stóp procentowych lub sygnały, że kolejna podwyżka jest prawdopodobna we wrześniu, mogą spowodować spadek kursu euro poniżej poziomu 1,1350 USD i dalsze wzmocnienie dolara.

Z kolei decyzja o pozostawieniu stóp bez zmian, której towarzyszyć będzie bardziej ostrożny komunikat, mogłaby spowodować odwrócenie się tendencji wzrostowej wśród zwolenników dolara i pozwolić euro odzyskać kurs w kierunku 1,1400 USD.

Na razie euro pozostaje stosunkowo stabilne na poziomie około 1,1370 USD, jednak jego niewielki wzrost o 0,05% uwydatnia trudności, z jakimi się boryka, podczas gdy oczekiwania dotyczące stóp procentowych w USA i wysokie rentowności obligacji skarbowych w dalszym ciągu sprzyjają dolarowi.

Azjatyckie giełdy doświadczyły we wtorek gwałtownej wyprzedaży, ponieważ rosnące wątpliwości dotyczące inwestycji w sztuczną inteligencję wywołały wzmożoną wyprzedaż w całym regionie, gdzie panowała gorączka wyprzedaży.

Około godziny 7:35 czasu GMT Korea Południowa znajdowała się w centrum zawirowań. Indeks Kospi spadł o około 10%, po tym jak na krótko pogłębił spadki powyżej 11%. Zmusiło to giełdę koreańską do wstrzymania handlu na 20 minut, ponieważ indeks utrzymywał się ponad 8% poniżej poniedziałkowego zamknięcia.

Japoński indeks Nikkei 225 spadł o ponad 4%, a tajwański Taiex o blisko 5%, gdyż inwestorzy agresywnie zmniejszali swoje zaangażowanie w producentów układów scalonych i inne firmy związane ze światowym boomem na sztuczną inteligencję.

Chiński indeks Shanghai Composite również odnotował spadki, choć spadek był znacznie mniejszy. Hongkong wykazał się większą odpornością, a australijski indeks ASX 200 odnotował umiarkowane wzrosty, co pokazuje, jak silna była regionalna wyprzedaż na rynkach technologicznych.

Korea Południowa stoi w obliczu historycznej klęski

Największe straty odnotowała Korea Południowa ze względu na niezwykle duży wpływ, jaki firmy produkujące półprzewodniki mają na tamtejszy rynek akcji.

Samsung Electronics i SK Hynix, które razem mają znaczący udział w indeksie Kospi, odnotowały spadki o około 13%, gdyż inwestorzy rzucili się na redukcję pozycji zgromadzonych podczas silnego wzrostu cen półprzewodników na początku tego roku.

Intensywność spadku skłoniła giełdę do wprowadzenia ograniczeń „sidecar”, które tymczasowo zawiesiły handel w ramach programu. Wraz z pogłębianiem się strat, uruchomiono szerszy wyłącznik, który wstrzymał handel na całym rynku.

Środki te miały na celu spowolnienie panicznej wyprzedaży i danie inwestorom czasu na ponowną ocenę sytuacji. Jednak konieczność ich uruchomienia pokazała skalę presji, z jaką zmagał się jeden z najlepiej prosperujących rynków azjatyckich w ubiegłym roku.

Optymizm związany ze sztuczną inteligencją przeradza się w lęk przed wyceną

Bezpośrednim impulsem był kolejny gwałtowny spadek cen akcji spółek produkujących półprzewodniki na Wall Street.

Akcje Nvidii spadły o około 5% podczas poniedziałkowej sesji w USA, podczas gdy inni duzi producenci chipów również ponieśli duże straty. Wyprzedaż szybko rozprzestrzeniła się na Azję, gdzie notowanych jest wiele firm ściśle powiązanych z układami pamięci, sprzętem półprzewodnikowym i infrastrukturą AI.

Inwestorzy coraz częściej zastanawiają się, czy ogromne kwoty inwestowane w centra danych zajmujące się sztuczną inteligencją mogą generować zyski na tyle szybko, by uzasadnić obecne wyceny rynkowe.

Obawy te nasiliły się, ponieważ firmy technologiczne nadal ogłaszają ogromne plany wydatków kapitałowych obejmujące zaawansowane procesory, układy pamięci, infrastrukturę energetyczną i budowę centrów danych.

Popyt na sprzęt AI utrzymuje się na wysokim poziomie, ale rynek nie traktuje już wyłącznie wzrostu inwestycji jako wystarczającego uzasadnienia dla wyższych cen akcji. Inwestorzy coraz częściej oczekują dowodów na to, że wydatki te przyniosą stabilne przychody i znaczące zyski.

Chińska konkurencja dodaje kolejną warstwę strachu

Wyprzedaż akcji została wzmocniona przez sygnały, że Chiny przyspieszają swoje działania na rzecz rozwoju bardziej niezależnego przemysłu półprzewodników.

Doniesienia o tym, że chińscy producenci rozpoczynają krajową produkcję zaawansowanego sprzętu do produkcji układów scalonych, wzbudziły obawy o przyszłą pozycję konkurencyjną uznanych dostawców z Japonii, Korei Południowej, Tajwanu i Europy.

Inwestorzy z entuzjazmem przyjęli również nadzwyczajny debiut giełdowy chińskiego producenta układów pamięci ChangXin Memory Technologies, powszechnie znanego jako CXMT. Akcje spółki wzrosły o ponad 400% podczas poniedziałkowego debiutu, odzwierciedlając ogromny entuzjazm inwestorów dla chińskich ambicji w zakresie krajowego sektora półprzewodników.

Gwałtowny rozwój firmy wzbudził obawy, że chińscy producenci mogą w przyszłości zagrozić dominującej pozycji Samsunga i SK Hynix na światowym rynku układów pamięci.

Dla inwestorów zagrożeniem nie jest jedynie możliwość produkcji większej ilości chipów przez Chiny. Zwiększone moce produkcyjne mogłyby ostatecznie doprowadzić do nadwyżki podaży, wywrzeć presję na spadek cen i obniżyć wyjątkowo wysokie marże zysku, z których korzystają obecnie najwięksi producenci w branży.

Japonia i Tajwan w tarapatach na rynku chipów

Giełda japońska odnotowała spadki za sprawą spółek ściśle powiązanych z produkcją półprzewodników.

Producent układów pamięci Kioxia poniósł szczególnie dotkliwe straty, a producenci sprzętu i firmy inwestycyjne w technologie również odnotowały gwałtowne spadki. Ponieważ firmy związane z półprzewodnikami odegrały ważną rolę w poprzednim wzroście indeksu Nikkei, ich spadek wywarł silną presję na szerszy indeks.

Tajwan stanął przed podobnym problemem. Na giełdzie wyspy dominuje przemysł półprzewodników, na czele którego stoi Taiwan Semiconductor Manufacturing Company.

Nawet stosunkowo umiarkowane spadki akcji TSMC mogą mieć ogromny wpływ na indeks Taiex ze względu na ogromny udział tej spółki w indeksie. Wraz z nasileniem się globalnej wyprzedaży chipów, szerszy rynek tajwański odnotował jeden z największych spadków w regionie.

Nie każdy rynek azjatycki się załamał

Sesja nie była jednolitą katastrofą regionalną.

Australijskie akcje notowały niewielki wzrost, korzystając z mniejszego zaangażowania kraju w firmy produkujące półprzewodniki oraz z utrzymującego się spadku cen ropy naftowej. Niższe koszty energii mogą wesprzeć przedsiębiorstwa i konsumentów w krajach silnie uzależnionych od importowanego paliwa.

Hongkong również poradził sobie lepiej niż Japonia, Korea Południowa i Tajwan, podczas gdy straty Chin kontynentalnych pozostały stosunkowo ograniczone.

Ta rozbieżność pokazuje, że wtorkowe zawirowania nie były spowodowane przede wszystkim nagłym załamaniem globalnych perspektyw gospodarczych. Przeciwnie, stanowiły one agresywną ponowną ocenę rynku sztucznej inteligencji i półprzewodników po miesiącach nadzwyczajnych zysków i coraz wyższych wycen.

Czy bańka spekulacyjna na rynku sztucznej inteligencji zaczyna pękać?

Jeden dzień poważnych strat nie jest dowodem na to, że boom na sztuczną inteligencję dobiegł końca.

Popyt na zaawansowane układy scalone utrzymuje się na wysokim poziomie, duże firmy technologiczne kontynuują rozbudowę swoich sieci centrów danych, a od producentów półprzewodników nadal oczekuje się znacznych zysków.

Jednakże charakter rynku wyraźnie się zmienił.

Na początku hossy zapowiedzi wyższych wydatków na sztuczną inteligencję były generalnie interpretowane jako dowód większego popytu w przyszłości. Inwestorzy zaczynają teraz postrzegać te same plany wydatków jako potencjalne ryzyko finansowe, zwłaszcza gdy związek między nakładami inwestycyjnymi a ostatecznymi zyskami pozostaje niepewny.

Ta zmiana percepcji może być niezwykle istotna. Rynki nie potrzebują faktycznego załamania popytu na sztuczną inteligencję, aby wywołać poważną korektę. Wymagają jedynie, aby inwestorzy byli mniej skłonni do płacenia wyjątkowo wysokich wycen za przyszły wzrost.

Co inwestorzy obserwują dalej

Teraz uwaga skupi się na nadchodzących wynikach finansowych największych amerykańskich firm technologicznych i najnowszej decyzji Rezerwy Federalnej w sprawie polityki pieniężnej.

Wyniki spółek zostaną przeanalizowane pod kątem dowodów na to, że sztuczna inteligencja generuje wystarczające przychody, aby wesprzeć ogromne plany inwestycyjne branży. Słabe prognozy, wolniejszy rozwój chmury obliczeniowej lub dalszy wzrost nakładów inwestycyjnych bez pokrycia w zyskach mogą pogłębić wyprzedaż.

Rezerwa Federalna również wpłynie na nastroje. Wszelkie sygnały wskazujące na możliwość utrzymania wysokich stóp procentowych w USA – lub ich dalszego wzrostu – zwiększyłyby presję na wysoko wyceniane akcje spółek technologicznych poprzez obniżenie wartości bieżącej, jaką inwestorzy przypisują przyszłym zyskom.

Wtorkowy krach oznacza zatem coś więcej niż tylko trudną sesję handlową dla azjatyckich akcji. To wczesny test tego, czy wyjątkowa hossa w branży półprzewodników przetrwa okres, w którym inwestorzy domagają się zysków, dyscypliny finansowej i dowodu na to, że rewolucja w dziedzinie sztucznej inteligencji może przynieść zwroty porównywalne z ogromnymi kwotami inwestowanymi w nią.

[1]: https://www.reuters.com/world/china/global-markets-global-markets-2026-07-28/?utm_source=chatgpt.com „Obawy związane ze sztuczną inteligencją wywołują kryzys technologiczny i szeroką wyprzedaż na rynkach azjatyckich”

Jen japoński i dolar australijski umocniły się we wtorek względem dolara amerykańskiego, gdyż inwestorzy przyjęli ostrożniejsze podejście w obliczu kluczowych decyzji banków centralnych i serii publikacji ważnych danych ekonomicznych, spodziewanych pod koniec tygodnia.

Jen skorzystał na odnowionym popycie na bezpieczne aktywa i niższych rentownościach amerykańskich obligacji skarbowych, podczas gdy dolar australijski znalazł wsparcie w poprawiających się nastrojach globalnego społeczeństwa w zakresie ryzyka i oczekiwaniach, że gospodarka Australii pozostaje stosunkowo odporna pomimo oznak spowolnienia wzrostu.

Te posunięcia podkreślają szerszą zmianę na rynkach walutowych, gdzie inwestorzy coraz bardziej ograniczają swoje zakłady na kierunki zmian przed tym, co może okazać się jednym z najważniejszych tygodni dla światowej polityki pieniężnej w tym roku.

Jen ponownie reaguje na rentowność obligacji amerykańskich

W ciągu ostatnich dwóch lat japońska waluta stała się coraz bardziej wrażliwa na zmiany rentowności amerykańskich obligacji.

Wraz ze spadkiem rentowności obligacji skarbowych, przewaga stóp procentowych wspierająca dolara amerykańskiego nieznacznie się zmniejszyła, co pozwoliło jenowi odrobić część niedawnych strat. Waluta skorzystała również na niewielkim powrocie do defensywnego pozycjonowania, ponieważ inwestorzy zachowali ostrożność w obliczu kilku ważnych wydarzeń gospodarczych.

Jednocześnie rosną oczekiwania, że Bank Japonii będzie stopniowo zmierzał w kierunku dalszej normalizacji polityki pieniężnej, nawet jeśli urzędnicy pozostaną ostrożni w kwestii zbyt agresywnego zaostrzania warunków pieniężnych.

Połączenie niższych rentowności obligacji amerykańskich i oczekiwań na stopniową zmianę polityki japońskiej stworzyło korzystniejsze warunki dla jena po miesiącach utrzymującej się słabości.

Dolar australijski opowiada inną historię

W przeciwieństwie do jena, dolar australijski jest przedmiotem obrotu przede wszystkim jako barometr oczekiwań dotyczących globalnego wzrostu gospodarczego.

Dolar australijski, często uważany za walutę wrażliwą na ryzyko, zyskuje na wartości, gdy inwestorzy stają się bardziej optymistyczni co do perspektyw handlu międzynarodowego, popytu na surowce i gospodarki Chin.

Niedawne złagodzenie napięć geopolitycznych zachęciło inwestorów do powrotu do aktywów o wyższym ryzyku, co wsparło waluty powiązane z surowcami, takie jak dolar australijski. Stabilne ceny kluczowych australijskich towarów eksportowych i poprawiające się nastroje na rynkach finansowych również przyczyniły się do umocnienia waluty.

Inwestorzy pozostają jednak ostrożni w dążeniu do dalszych zysków, gdyż perspektywy gospodarcze Australii w dalszym ciągu w dużej mierze zależą od rozwoju sytuacji w Chinach i kierunku globalnych stóp procentowych.

Rozbieżne ścieżki banków centralnych pozostają kluczowym tematem

Mimo że obie waluty umocniły się w trakcie sesji, siły je napędzające pozostają zasadniczo różne.

Na jena nadal wpływają przede wszystkim oczekiwania dotyczące rentowności amerykańskich obligacji skarbowych oraz perspektywy polityki pieniężnej Banku Japonii. Wszelkie oznaki, że japońscy decydenci przyzwyczają się do wyższych stóp procentowych, mogą stanowić dodatkowe wsparcie dla waluty.

Z kolei dolar australijski pozostaje bardziej powiązany z oczekiwaniami dotyczącymi globalnego wzrostu gospodarczego, rynków towarowych i przyszłych decyzji politycznych Banku Rezerw Australii.

Te różne czynniki sprawiają, że obie waluty mogą często zmieniać się w tym samym kierunku w krótkich okresach czasu, reagując jednocześnie na zupełnie różne narracje ekonomiczne.

Wszystkie oczy zwrócone na Rezerwę Federalną

Pomimo dzisiejszych wzrostów, żadna z walut nie utworzy prawdopodobnie trwałego trendu, dopóki inwestorzy nie uzyskają większej jasności od Rezerwy Federalnej.

Rynki generalnie oczekują, że stopy procentowe w USA pozostaną niezmienione, ale inwestorzy będą uważnie analizować wytyczne decydentów w poszukiwaniu wskazówek dotyczących terminu przyszłych korekt stóp. Każda zmiana oczekiwań co do polityki pieniężnej USA może szybko zmienić sytuację na rynkach walutowych, wpływając na rentowność obligacji skarbowych i globalne przepływy kapitału.

Wynik ten jest szczególnie ważny zarówno dla jena, jak i dolara australijskiego, choć z różnych powodów. Niższe rentowności obligacji amerykańskich generalnie sprzyjają jenowi poprzez zmniejszenie różnic stóp procentowych, podczas gdy bardziej akomodacyjna Rezerwa Federalna mogłaby poprawić globalną skłonność do ryzyka i wesprzeć waluty o wyższej rentowności, takie jak dolar australijski.

Co obserwują inwestorzy?

Wygląda na to, że rynki walutowe wchodzą w okres konsolidacji po kilku tygodniach zdominowanych przez nagłówki geopolityczne.

Wraz z ustąpieniem tych obaw, inwestorzy ponownie koncentrują się na polityce pieniężnej, danych gospodarczych i oczekiwaniach dotyczących wzrostu gospodarczego. Oczekuje się, że decyzja Rezerwy Federalnej, nadchodzące wskaźniki inflacji oraz sygnały z głównych banków centralnych będą kształtować kolejny znaczący ruch na rynku walutowym.

Na razie odbicie zarówno jena, jak i dolara australijskiego odzwierciedla nie tyle powszechne odrzucenie dolara amerykańskiego, co raczej tymczasową reorientację inwestorów w oczekiwaniu na kolejny istotny impuls. To, czy te zyski uda się utrzymać, będzie w dużej mierze zależeć od tego, jak banki centralne zmienią oczekiwania w nadchodzących dniach.

Zaledwie kilka dni temu rynki finansowe zdawały się brać pod uwagę możliwość poważnego konfliktu regionalnego.

Ceny ropy naftowej gwałtownie wzrosły, inwestorzy rzucili się na złoto, dolar amerykański umocnił się w związku ze wzrostem popytu na bezpieczne aktywa, a nasiliły się obawy, że jakiekolwiek zakłócenia w żegludze przez Cieśninę Ormuz mogą wywołać kolejny globalny szok inflacyjny.

Dziś większość tych obaw już zniknęła.

Ropa naftowa odnotowała jeden z największych dziennych spadków od miesięcy, Wall Street utrzymuje się blisko rekordowych poziomów, kryptowaluty nadal utrzymują się w pobliżu historycznych poziomów, rentowność obligacji skarbowych spadła, a dolar oddał część swoich ostatnich zysków. Sądząc po dzisiejszych ruchach cenowych, łatwo byłoby stwierdzić, że rynki już odsunęły się od Bliskiego Wschodu.

A czy na pewno?

Rynki rzadko handlują na podstawie dzisiejszych nagłówków

Jedną z najważniejszych lekcji, jaką można wyciągnąć z rynków finansowych, jest to, że na ceny wpływają nie tyle bieżące wydarzenia, co oczekiwania dotyczące przyszłości.

W zeszłym tygodniu inwestorzy obawiali się, że eskalacja konfliktu zbrojnego między Stanami Zjednoczonymi a Iranem może przerodzić się w długotrwały konflikt, który może zakłócić globalne dostawy energii. W rezultacie rynki szybko wyceniły wyższe ceny ropy naftowej, większe ryzyko inflacji i bardziej ostrożne otoczenie inwestycyjne.

Gdy tylko najgorsze scenariusze stały się mniej prawdopodobne, inwestorzy natychmiast zaczęli wycofywać swoje pozycje.

Nie oznacza to jednak, że sytuacja geopolityczna została rozwiązana. Rynki po prostu dostosowały się do niższego prawdopodobieństwa poważnych zakłóceń.

Najwyraźniej historię opowiada ropa naftowa

Żaden inny surowiec nie ilustruje tej zmiany lepiej niż ropa naftowa.

Gwałtowny wzrost, który nastąpił po atakach wojskowych, wynikał głównie z obaw, że irański odwet zagrozi żegludze przez Cieśninę Ormuz, szlakiem, którym transportowana jest około jedna piąta światowego zużycia ropy naftowej.

Gdy obawy osłabły, inwestorzy szybko wycofali się z dużej części premii geopolitycznej, jaka zgromadziła się w ciągu poprzedniego tygodnia.

Szybkość dzisiejszego spadku pokazuje, że handlarze ropą naftową uważają obecnie, że długotrwałe zakłócenia w światowych dostawach energii są znacznie mniej prawdopodobne, niż obawiały się rynki jeszcze kilka dni temu.

Apetyt na ryzyko powrócił zaskakująco szybko

Ożywienie na szerszych rynkach finansowych było równie uderzające.

Zamiast pozostać defensywnymi, inwestorzy powrócili do akcji, kryptowalut i innych aktywów o wyższym ryzyku. Popyt na bezpieczne aktywa osłabł, rentowność obligacji skarbowych spadła, a dolar amerykański osłabił się, ponieważ kapitał ponownie inwestuje w inwestycje nastawione na wzrost.

Zmiana ta odzwierciedla powszechnie panujące przekonanie, że fundamenty makroekonomiczne zasługują na większą uwagę niż nagłówki geopolityczne.

Na razie inwestorzy wydają się być o wiele bardziej zainteresowani polityką Rezerwy Federalnej, zyskami przedsiębiorstw i wzrostem gospodarczym niż rozwojem sytuacji militarnej, która, przynajmniej na razie, raczej nie ulegnie dalszemu nasileniu.

Nie oznacza to jednak, że ryzyko geopolityczne zniknęło

Rynki często zmieniają się na długo przed tym, zanim geopolityczna niepewność faktycznie się skończy.

Zawieszenie broni pozostaje kruche, napięcia dyplomatyczne utrzymują się, a Cieśnina Ormuz pozostaje jednym z najważniejszych strategicznie punktów newralgicznych dla dostaw energii na świecie. Jakakolwiek ponowna eskalacja militarna lub zagrożenie dla globalnych dostaw ropy naftowej może szybko zmusić inwestorów do odbudowania utraconej dziś premii geopolitycznej.

Historia wielokrotnie pokazała, że ryzyko geopolityczne ma tendencję do stopniowego zanikania – dopóki jeden nieoczekiwany nagłówek nie przypomni o nim ponownie.

Uwaga rynku po prostu się przeniosła

Inwestorzy nie zapomnieli o Bliskim Wschodzie i na nowo ocenili jego znaczenie w kontekście wydarzeń tego tygodnia.

W obliczu zbliżającego się posiedzenia Rezerwy Federalnej, publikacji kilku ważnych raportów o wynikach finansowych amerykańskich spółek technologicznych i napiętego kalendarza publikacji danych ekonomicznych, rynki uważają teraz, że polityka pieniężna i fundamenty korporacyjne są bardziej bezpośrednimi czynnikami wpływającymi na ceny aktywów.

To, czy ta ocena okaże się słuszna, będzie w dużej mierze zależeć od rozwoju sytuacji w nadchodzących dniach. Jeśli napięcia geopolityczne pozostaną pod kontrolą, dzisiejsza reakcja rynku może okazać się uzasadniona. Jeśli jednak konflikt ponownie się zaostrzy, inwestorzy mogą odkryć, że Bliski Wschód nigdy nie został do końca zapomniany – został po prostu przyćmiony przez nowe zagrożenia konkurujące o uwagę rynku.