Dolar stabilizuje się, ponieważ rynki monitorują rozwój sytuacji w Iranie, a jen zbliża się do granicy interwencji

Podczas środowych notowań jen japoński osłabił się względem dolara amerykańskiego do najniższego poziomu od końca kwietnia, zbliżając się do poziomów, które w ubiegłym miesiącu skłoniły japońskie władze do interwencji na rynku walutowym, gdyż inwestorzy ostrożnie oceniali ryzyko ponownej eskalacji wojny z Iranem.

Tymczasem dolar nowozelandzki znalazł się wśród walut o najmocniejszych wynikach dnia, po tym jak zanotował wzrost, gdy Rezerwa Banku Nowej Zelandii niespodziewanie zdecydowała się na podwyżkę stóp procentowych i zasygnalizowała, że zacieśnienie polityki pieniężnej może nastąpić wcześniej i w szybszym tempie, niż wcześniej oczekiwano.

Dolar amerykański, postrzegany jako bezpieczna waluta, ustabilizował się po odnotowaniu niewielkich zysków w stosunku do głównych walut w poprzedniej sesji, ponieważ amerykańskie ataki na Iran zmniejszyły optymizm co do rychłego zakończenia działań wojennych i ponownego otwarcia ważnego szlaku żeglugowego przez Cieśninę Ormuz.

Sekretarz stanu USA Marco Rubio powiedział, że negocjacje w sprawie porozumienia kończącego konflikt mogą „zająć kilka dni”.

Jen notowany był po 159,45 jenów za dolara, co stanowiło najniższy poziom od 30 kwietnia, kiedy japońskie władze interweniowały na rynku, aby skupować tę walutę. Wielu inwestorów uważa, że poziom 160 jenów za dolara to próg, który może skłonić japońskie władze do ponownej interwencji, tak jak miało to miejsce w zeszłym miesiącu, kiedy jen przekroczył ten poziom.

Lee Hardman, strateg walutowy w MUFG Bank, powiedział: „Rynki wyraźnie skłaniają się ku optymizmowi co do możliwości osiągnięcia porozumienia w sprawie Iranu, co przyczyniło się w tym tygodniu do osłabienia dolara i spadku rentowności obligacji”.

Dodał: „Zaskoczeniem jest to, że jen pozostaje słaby. Spadające ceny energii i niższe rentowności amerykańskich obligacji skarbowych normalnie zmniejszyłyby zyski dolara względem jena, ale jak dotąd tak się nie stało”.

Prezes Banku Japonii Kazuo Ueda przyjął bardziej jastrzębi ton, ostrzegając, że szok związany z cenami ropy naftowej wywołany wojną może się utrwalić w obliczu rosnących oczekiwań inflacyjnych i szybszego wzrostu płac.

Dane z LSEG pokazały, że rynki wyceniają obecnie 70-procentowe prawdopodobieństwo, że Bank Japonii podniesie stopy procentowe o ćwierć punktu procentowego na swoim kolejnym posiedzeniu w dniach 15–16 czerwca.

Indeks dolara, który mierzy wartość amerykańskiej waluty w stosunku do jena i pięciu innych głównych walut, pozostał na stabilnym poziomie 99,08 punktów po wzroście o 0,15% w poprzedniej sesji.

Euro nieznacznie wzrosło do 1,1644 USD, podczas gdy funt brytyjski pozostał stabilny na poziomie 1,3446 USD.

Dolar nowozelandzki wzrósł o 0,6% do 0,587 dolara, odrabiając straty z wtorku, kiedy to spadł o ten sam procent.

Bank Rezerw Nowej Zelandii nie zmienił oficjalnej stopy procentowej w wyniku niejednogłośnej decyzji. Trzech członków opowiedziało się za podwyżką o ćwierć punktu procentowego, a trzech pozostałych za utrzymaniem stóp bez zmian. Decydujący głos oddała prezes Anna Breman.

Bank stwierdził w swoim oświadczeniu: „Ogólnie rzecz biorąc, oficjalna stopa procentowa prawdopodobnie będzie musiała wzrosnąć szybciej i bardziej, niż wskazano w lutowym oświadczeniu w sprawie polityki pieniężnej”.

Kelly Eckhold, główna ekonomistka Westpac New Zealand, powiedziała: „Wydaje się, że gubernator woli poczekać, aż pojawią się wyraźniejsze dowody na rosnącą inflację bazową, zanim podejmie działania”.

Dodał: „Wciąż trwa debata na temat tego, czy pierwsza podwyżka stóp procentowych nastąpi w lipcu czy we wrześniu”.

W Australii dolar australijski osłabił się o 0,4% do 0,714 USD, tracąc wcześniejsze zyski po tym, jak dane pokazały, że roczna inflacja spadła do 4,2% w kwietniu z 4,6% w marcu, co było wynikiem niższym od oczekiwań analityków na poziomie 4,4%.

Nastąpiło to po opublikowaniu w ubiegłym tygodniu słabych danych z rynku pracy, co skłoniło inwestorów do uwzględnienia w cenach ograniczonych podwyżek stóp procentowych do końca roku, nieprzekraczających łącznie 20 punktów bazowych.